Yolunu kaybetmişlere

Herkes hayallerinin izini kaybetmiş, korkularının peşinden gidiyor... soruyorum ne yapmak istediğini biliyor musun diye keyifsizce benimle konuşan arkadaşıma, bilmiyor, on dakika önce elinde olanlarla ilgili tatsızlıklarını anlatan o değilmişcesine bunları düzeltmek için de ne yapması gerektiğini bilmiyor...

Hayallerinin izini kaybedenleri hep korkuları yönetiyor. Kalbimiz dünyaya kapandıkça kapanıyor, gözümüzün parlaklığı söndükçe sönüyor. İçimizdeki çocuk da gülmez oluyor. Pes edenlere karışıyoruz işte o zaman. Hoşgeldin koyun yaşama sırası sende! Eğer buna yaşamak dersen elbette...

Dönüyorsan dolapçı beygirleri gibi, çektiğin epi topu bir kova suysa sana göre, çayırlara koşmaman için seni tutan şey bir aptal urgan mı? Bul hayallerini yeniden, koş... ha dönmeyi seçeceksen de stilini bul, severek dön kendi etrafında... yolunu kaybetmişlere tavsiyem olsun...