Zümrüdü anka kuşu

Çocukluğumuzdaki masallarda hep karşımıza çıkardı bu gizemli yaratık. Yanan ve sonra kendi küllerinden yeniden doğan zümrüdü anka kuşu... Şimdi Harry Potter'dan öğreniyor çocuklar...

Yanıyoruz, bittik sandığımız bir anda yeniden doğuyoruz. Tamamen yanmadan doğulmuyor küllerden belki de... Dibe vurmadan yukarı çıkılmıyor bazı sularda...

(Ama bir defa en dibe vurduğumuzda, genelde gençlik yıllarına denk düşer bu tecrübe, bir daha o kadar derine inmemek için de kendimizi korumayı öğrendiğimiz bir gerçek. Beyin-kalp ikilisi kendi özel antikorlarını geliştiriyor, sonra onu devreye hızla alıveriyor. Öldürmezse güçlendirir derler ya...)

Küllerinden doğacağını bilir mi acaba zümrüdü anka kuşu? Bilir mi çok daha parlak, çok daha güçlü, çok daha gözalıcı bir şekilde yeniden hayata döneceğini? Yoksa korkar mı? Umutsuzluğa kapılır, hayata karamsar bakar mı? Ona söyleseler bile gelecek güzel günleri buna inanır mı?

Yeni kanatlara o zaman... umudu besleyen dostlara... 3 defa: Oley, oley, oley...