Bahar alerjileri

Artan alerjilerin sebebi sürekli artan hijyenmiş, mikroplarla bünye zamanında karşılaşamadığından sonrasında alerjilerimiz oluyomuş. Duygusal meselelere de böyle kendimizi koruya koruya alerjik mi olduk yoksa???

Sevmek, sevilmek, anı paylaşmak, özel olmak, kendini özel hissetmek... Kim istemez ki? Dünya üzerindeki tüm insanlarla ve tüm kelebeklerle paylaştığımız bir ihtiyaç bu, susamak gibi, acıkmak gibi sıradan ama elzem... Peki biz ihtiyaç olan bir şeyi neden imkansızlaştırıyoruz? Sevilmek sevmek konusunu doğasından çıkararak, aşırı önemli hale getirerek, basitliğini bozup karmaşık hale getirerek, gereksiz ve kontrol edemeyeceğimiz detaylara boğularak kendimize haksızlık ediyoruz belki de... Ulaşamayacağımız rafa koyuyoruz hayalimizi, sonra tüm merdivenleri de yakıp, erişemediğimizden bize uzak olduğundan yakınıyoruz sonra... ve eksikliğini hissediyoruz yaşayamadığımız sevgilerin. Ne var ki? Günü paylaşmak birisi ile neden o kadar zor olmalı? Aşk dediğin bir bahar ayında üstelik tüy hafifliğinde uçuşmalı. Neden o diğer kişiyle ilgili tüm detayları öncelikle çözmeye, herşeyi planlamaya, kontrol altına almaya çalışıyoruz? Anlamak mümkün mü? Ne kadar kaçsan da bu güne kadar kurtulabildin mi? Aşkın hijyeni olur mu?

Doğru anda doğru adımı hapşırmaktan atamıyoruz artık, cildimiz kızarık kızarık olup kaşınıyo. Hapı şurubu var mı acep bu yeni tür bahar alerjisinin de?