Elbette biliyoruz...

"Kelebekler nereye uçtuklarını biliyorlar" diyor haber. Elbette biliyoruz. Nasıl biliyorsak kozamızda beklerken onca zaman (evet bazen emin olamasak da içten içe biliriz) hep tırtıl olarak kalmayacağımızı. İçimizi dolduran o umut ışığından biliriz: Bizi rengarenk bir baharın beklediğini. Güneşin bizi çok yakında ısıtacağını. Hep o kozanın içinde kalmayacağımızı. Vee en güzeli de bir gün kanatlarımız olacağını, ve uçacağımızı biliriz. Bilmesek de hayalini kurarız. Şarkılarını söyleriz...

Şu insanoğluna akıl sır erdirmek zor. Kozasından kendi kendine çıkabilen bir kelebek, boş boş dolanacak değildi ya bu dünyada? Hassas kanatlarımız olabilir ama çok güzel kanatlarımız da var aynı zamanda. Bazen öylesine uçabiliriz, yada dışardan öyle görünebiliriz ama bizim de aslında hedeflerimiz, hayallerimiz, beklediklerimiz, umutlarımız var. Biz de yönümüzü belirler o yöne doğru uçarız işte... Tıpkı sizin gibi... Bi yerde yani...

Bilimsel araştırmalar, kelebeklerin nereye uçtuklarını bildiklerini ortaya koydu. Proceedings of the Royal Society adlı bilim dergisi, İngiliz araştırmacıların minyatür radarlarla izlediği kelebeklerin, kendilerine bir yaşam alanı belirlemelerinin ardından, besin kaynaklarına doğru uçup karınların doyurduktan sonra yeniden belirledikleri yere uçabildiklerini ortaya çıkardığını yazdı.